Wschód to dla Europejczyka miejsce tajemnicze, niemal mistyczne. Chińskie pagody, japońskie ogrody, wszystko to jest dziwne, niezrozumiałe. Jest jednak jedna dziedzina azjatyckiej kultury, która wdarła się w nasze życie i została w nie wpisana. Kuchnia, bo o niej mowa, od blisko pół wieku podbija Amerykę i Europę. Stale powstają nowe orientalne restauracje, a eleganckie bankiety nie mogą się odbyć jeśli nie zostanie podane sushi. Dzieje się tak ponieważ kuchnia ta jest zdrowa i smaczna zarazem, co nie zawsze idzie w parze na starym kontynencie. Dziś praktycznie każdy wie, czym są sajgonki. W sklepach bez problemów dostaniemy makaron, czy ocet ryżowy. Nawet połowa potraw przyrządzanych w programach kulinarnych, to kuchnia orientalna. Oczywiście to, czego dowiemy się u nas, o Krainach Wschodu to tylko połowa prawdy. Jest też druga strona kultury wschodniej, ta bardziej „mroczna” (przynajmniej w pojęciu przeciętnego Europejczyka). Pamiętajmy, bowiem, że do codzienności należy tam jedzenie psiny i mięsa z hodowanych masowo kotów, a szarańcza smażona w głębokim tłuszczu, to przekąska do piwa.
Człowiek od zarania dziejów starał się ułatwiać sobie tak, wydawałoby się, prozaiczną czynność jaką jest przyrządzanie posiłków. Kuchnia, jako pomieszczenie, na przestrzeni wieków zmieniła się nie do poznania. Początkowo, wystarczył zwykły nóż, patelnia czy kociołek oraz proste palenisko. Od XIX wieku zaczę...
Jeszcze w latach osiemdziesiątych marzeniem prawie każdego mieszkańca bloku wschodniego było pójść do prawdziwego amerykańskiego baru szybkiej obsługi. Obecnie nie trzeba nawet wyjeżdżać z miasta żeby to osiągnąć, tylko, czy warto? Większość ludzi powie, że nie. Dlaczego? Odpowiedź jest nadzwyczaj prosta: jedze...
Organizm człowieka przystosowany jest do spożywania każdej formy pokarmu, począwszy od surowego mięsa aż do warzyw i korzonków. Zgodnie z tym założeniem, w zależności od warunków środowiskowych i dostępności wykształciliśmy różne zwyczaje żywieniowe. W klimacie ciepłym, spożywamy więcej warzyw i owoców, w zi...
Copyright @ 2010